Në Kur'anin fisnik thuhet: "E kur të ngjajë ndodhia (kiameti). Realitetin e asaj ndodhie nuk ka kush që do ta përgënjeshtrojë. Ajo është që rrëzon (hafida) është që ngrit (lart - rafi'a). ( El Vakia, 1-3)

Me këta dy Emra, All-llahu i madhërishëm përulë dhe zhdukë ata që e mohojnë At, ndërsa me mirësi ngritë besimtarët e sinqertë.

All-llahu i madhërishëm na tregon që ditën e gjykimit disa njerëz do t'i përulë e disa do ti ngritë lartë. Realiteti i gjerave vërehet vetëm nëse njeriu zemrën e tij e drejton kah Krijuesi i vërtet. Pasimi i gjurmëve të Emrave të Bukur të Zotit gjegjësisht manifestimet Hyjnore nëpërmes krijimit, do të thotë lëvizje për arritjen e realitetit.

Deri më tani kuptuam se Emrat e Bukur të Zotit me manifestimet e tyre dëshirojnë të na mësojnë me realitetin e të gjitha gjërave. Kur të vdesim, e çdo krijesë do të shijoj vdekjen, të gjitha perdet bien, të gjitha fshehtësitë do të zbulohen, çdo gjë do të bëhet e qartë. Por, atëherë çdo gjë është vonë. Do të gjykohemi për atë që kemi vepruar në këtë botë, ku kemi pasur mundësinë që të zgjedhim. Tiranët, kriminelët në këtë botë, pasanikët jo falënderues, të padrejtët, gënjeshtarët, kryelartët, armiqtë e besimtarëve dhe ata që kanë pasur pozita të larta në shoqëri do të kuptojnë çfarë do të thotë veprimi i Emrit të Bukur të Zotit "I Cili përulë - rrëzon". Paraja, pallatet shumëkatëshe, pozita në shoqëri nuk janë gjëra reale, realiteti janë vetëm dashuria ndaj All-llahut të madhërishëm dhe ndaj Pejgamberit a.s. dhe për këto do të gjykohen. Dhe sa do të kenë dashuri të sinqertë të zemrës aq të mira do të arrijnë. Kjo zemër e shëndosh (kalb selim) do të shpëtoj. Ja si e përshkruan Kur'ani fisnik lutjen e Ibrahimit a.s.: "Zoti im, më dhuro mua urtësi dhe më bashko me të mirët! Më bën përkujtim të mirë ndër ata që vijnë pas, Më bën prej trashëguesve të xhennetit të begatshëm, Dhe fale babain tim, se ai vërtet ishte nga ata të humburit, E mos më turpëro në ditën kur do të ringjallen. Ditën kur nuk bën dobi as malli, as fëmijët. (bën dobi) Vetëm kush i paraqitet Zotit me zemër të shëndoshë". ( Es Shuaraë, 83-89)

Secilin besimtar, secilin person të mirë, All-llahu i madhërishëm e ngritë, e lartëson nga çdo gjë që e ndan nga All-llahu i madhërishëm, nga tërë ajo që e përulë dhe poshtëron njeriun. All-llahu i madhërishëm është Ai që lartëson "er-Rabi", që lartëson - ngritë pejgamberët e Tij: "Këta (për të cilët të rrëfyem) janë të dërguarit, disa prej tyre i dalluam nga të tjerët, prej tyre pati që All-llahu u foli, disa i ngriti në shkallë më të lartë,." ( El Bekare, 253)

I ngritë besimtarët dhe dietarët: "O ju që besuat, kur t'ju thuhet: zgjerohuni (bëni vend) në vend ndeje, zgjerohuni, se All-llahu bën zgjerim për ju, e kur t'ju thuhet: ngrihuni! Atëherë ju ngrihuni, All-llahu i lartëson ata që besuan prej jush, i lartëson në shkallë të lartë ata të cilëve u është dhënë dituri. All-llahu është i njohur mirë me atë që punoni." ( El Muxhadele, 11)

I ngritë njerëzit në përgjithësi: "Ai është që ju bëri sundues (zëvendësues) në tokë (pas shkatërrimit të atyre që ishin më parë) dhe lartësoi në një shkallë më të lartë disa nga ju mbi të tjerët, për t'ju sprovuar në atë që ju dha. All-llahu është ndëshkues i shpejtë, është që falë e Mëshirues." ( El En'amë, 165)

i ngritë edhe qiejt pa shtylla: "All-llahu është Ai që ngriti qiejt pa ndonjë shtyllë. Ju i shihni ato. Ai mbizotëroi Arshin dhe nënshtroi diellin e hënën që çdonjëri udhëton deri në një afat të caktuar; Ai rregullon çështjen (e gjithësisë), sqaron argumentet, që të jeni të bindur për takimin (pas ringjalljes) me Zotin tuaj." ( Er Rr'ad, 2)

ngriti fjalët dhe veprat e bukura: "Kush e dëshiron krenarinë (le ta dijë), e tërë krenaria i takon All-llahut (pra le të kërkojë prej Tij), te Ai ngrihet fjala e mirë (besimi) dhe veprimi i mirë, e Ai i pranon. E ata që përgatitin dredhira të këqija, për ata është një dënim i rëndë dhe dredhia e tyre është e zhdukur." ( Fatir, 10)

Si është e mundur që njeriu ti poshtëroj të tjerët e nuk e shikon veten? A mund të ketë njeriu armik më të madh se veten (nefsin)?

Dobësia jonë është fuqia e tiranit. Ai i cili nuk dëshiron të poshtëroj tjetrin, të ofendoj dhe nënçmoj, ai është rob i sinqertë.

Tregohet se All-llahut i Madhërishëm ka thënë: "O njeri, adhurimi yt ndaj Meje në këtë botë është për qetësin dhe rahatin tënde. Namazi yt, lutja dhe dhikri është për nderin që do të fitosh për besimin që ken ë mua. Por a ke bërë diç për Mua? Ai i ke përkrahur ata që kanë të drejtë? A ke luftuar ndaj atyre që bëjnë padrejtësi?"

Robi i vërtetë i Zotit as nuk poshtëron as nuk ngritë dikënd për veten e tij, por konform rregullave të sheriatit. Nuk lejon assesi të udhëheqë egoja impulsive e tij. Melvana na sjellë në "Methnevi" si imam Ahu nuk e mbyti armikun e tij të mposhtur për shkak se e kishte pështyrë. Deri atëherë siç tha imam Aliu, luftoi kundër tij në emër të All-llahut, por kur ai e pështyni tha, do ta mbysja nga epshi im." Kjo ishte aroma e këndshme e Muhammedit a.s. e cila kishte depërtua te shpirti i Aliut r.a.

Lidhja me këta dy Emra të Bukur të Zotit (teal - luk) vërehet në nevojën e njeriut për udhëzim në kuptimin e drejtë, peshimin e vetes, dhe marrëdhënien e tij me botën, dhe marrëdhënien e tij me All-llahun e madhërishëm.

Njohja e vërtetë e këtyre dy Emrave të Bukur të Zotit (tehakkuk) vërehet në ngritjen e All-llahut të veprave të personave të lumtur, ndërsa në përuljen e veprave të pabesimtarëve. All-llahu i madhërishëm është Ai i cili ngritë të dashurit e Tij (evliat) dhe përulë armiqtë e Tij.

Zbukurimi me shprehjet e cilësive të këtyre dy Emrave të Bukur të Zotit (tehal - luk) vërehet në atë që robi i përulë ata që All-llahu i ka përul, qofshin edhe sundimtar, të fuqishëm të pasur dhe me pozitë, dhe të ngritë ata që i ngritë All-llahu i madhërishëm, qoftë edhe pa vlerë nga tjerët.

Tregohet se njëri e kishte parë një njeri duke fluturuar në ajër. E pyeti: "Si ke arritur në këtë pozitë?" Ky iu përgjigj: "I kam shtypur lakmitë e egos sime, kështu që ajri im është bindur."

Një gruan e kishte pastrua rregullisht xhaminë. Por, meqë nuk kishte askënd të njohur dhe të afërt dhe tërë kohën e kalonte në xhami, e quanin "e mjerë". Një natë kishte parë se dikush në ëndërr e kishte pyetur: "Mjerane në çfarë gjendje je?" Ajo u përgjigj: "Larg qoftë, mjeranja nuk ekziston!"

H. Fejzullah ef. ka thënë: "Emri "el - Hafidu" lexohet për sukses në punët e rëndësishme, ndërsa Emri "el - Rafi" lexohet për shërim dhe ruajtje nga fatkeqësitë dhe vështirësitë."

Dr. Abdul Halim Mahmudi ka thënë: "Kush e lexon në lutje Emrin e Bukur të Zotit "er - Rrafi') do ti ngritët nami dhe nderi deri në shkallën e krijesave më të zgjedhura të All-llahut.

Kush e lexon këtë Emër të Zotit 70 herë do të jetë i sigurt nga tirania e dyshimi.

All-llahu i dashur e di më së miri!"

 

 

Përgatiti: Dr. Ali Iljazi

 

25.12.2007.islamgjakova.ne