Shkruan: Rrahman FERIZI

 

Komunikimi përmes shkrimit është dhuntia më e madhe që iu dha Njeriut pas asaj të dëgjuarit dhe të folurit.

Të shkruarit është një proces i ndërlikuar i cili manifestohet me ndihmën e zonës së veçantë të trurit, dhe këtë fenomen mund ta arrijë vetëm njeriu si krijesa më e përsosur në Univers.

Ndodh që disa njerëzve nuk iu është dhënë artikulimi elokuent, oratoria dhe shprehja e idesë, mendimit apo mesazhit përmes të folurit, por ata janë të shkëlqyer në formën e shprehjes përmes të shkruarit, proces ky i cili kërkon përveç se talent , stërvitje dhe përpjekje shumëdimensionale.

Këtu vjen në shprehje procesi i ndërlikuar gjenetik me të cilin është pajisur personaliteti i Njeriut, veçori të cilat trashëgohen dhe manifestohen gjatë jetës së tij, si dhunti të lindura apo disa edhe të avancuara ( p.sh mund të themi se dhuntia për të shkruar është kodim gjenetik pra dhunti e lindur, ndërsa ajo për të folur mund të jetë përveç e lindur edhe e fituar, nëse ushtrohet apo praktikohet në mënyrë profesionale) varësisht nga zhvillimi ortogjenetik i hemisferave të trurit.

Ky fenomen vjen në shprehje edhe në një thënie të te dërguarit të fundit Muhamedit paqja dhe mëshira e Zotit qoftë mbi të ku thotë; " Njeriut i është lehtësuar ajo për çka edhe është krijuar".

Kjo maksimë nuk prejudikon të kufizoj aftësitë e njeriut për kreativitet dhe prosperim në fusha të caktuara dhe profesionale, por megjithatë ofron argument se njerëzit ashtu si dallojnë në fizionomi dallojnë edhe në prirje dhe dhunti.

Shkrimi komunikim i brendshëm ;

Njeriu kalon në situata të ndryshme jetësore, duke evoluar fillon t'i regjistroj dhe perceptoj fenomenet në forma të ndryshme, sa më shumë që angazhohet në dituri, meditim e përsiatje mbi fenomenet e ndryshme, po aq më shumë ndien nevojë t'i përkufizoj ato, kuptoj dhe konceptoj, së pari në veten e tij, por edhe t'i plasoj tek të tjerët përmes të folurit apo të shkruarit .

Ashtu sikur imagjinata e cila përmes ndërdijes i flet vetëdijes sonë, po ashtu përmes të shkruarit njeriu së pari i fletë vetvetes mandej edhe të tjerëve, duke pasqyruar boten në tablonë që ai e percepton.

Ashtu sikur lutja e sinqertë e cila i flet ndjenjave dhe zemrës përmes shpirtit, duke e frymëzuar, justifikuar dhe qetësuar, po ashtu edhe të shkruarit mund të quhet një lloj perceptimi i ndjenjave të personalitetit, i cili mund shëmbëllej gëzim dhe inkurajim, orientim dhe mësim të lexuesit, por edhe qetësim dhe ngazëllim tek vet shkruesi.

Prandaj nëse shkrimi është udhëzim leximi i tij është ilaç, dashuria ndaj dijes është lumturi e kundërta e sajë është fatkeqësi.

Shkrimi si komunikim jashtëm ;

Njeriu ndien nevojë të komunikoj me rrethin dhe të tjerët, të shtroj kërkesat dhe të artikuloj arsyeshëm opinionet e veta.
Forma e komunikimit përmes të shkruarit, është mënyrë serioze dhe zyrtare për të shprehur atë që e ndien dhe për të plasuar idetë.

E shohim se komunikimi Hyjnor tek njerëzimi u bë përmes transmetueseve besnik deri të Profetët paqja dhe mëshira e Zotit qoftë mbi ta, e këta të fundit i urdhëruan njerëzit të shkruajnë mesazhin e tyre, ngase si formë e tillë do të arrihet të trasohet më seriozisht dhe sigurt në gjenerata.

Kjo formë e komunikimit arriti deri tek ne fal mbamendjes së mirë të njerëzve dhe shkruesve të spikatur, të cilët me kujdes dhe pedanteri e ruan shkrimin e shenjt si amanet.

Shkrimi si Mesash njerëzimit;

Përmes shkrimit Muhamedi paqja dhe mëshira e Zotit qoftë mbi të u dërgoi mesazh Mbretërve dhe udhëheqësve të perandorive në katër anët e Botës, disa e pranuan mesazhin e tij si të vërtet e disa e refuzuan, me rëndësi Ai e transmetoi atë me të cilën ishte ngarkuar.

Kjo formë e përcjelljes së mesazhit nuk u ndal sot e kësaj dite, dhe është njëra ndër format më sublime të përçimit të së vërtetës.

Kjo formë vazhdon dhe duhet të vazhdoj edhe më tutje!

Njerëzit nuk ngurrojnë të shkruajnë lloj-lloj shkrimesh, të dërgojnë mesazhe të cilat thirrin në të kotën dhe mashtrimin, e si të ngurrojmë të shkruajmë, thërrasim dhe përkujtojmë për të vërtetën, argumentin dhe fisnikërinë.

Natyrisht edhe të shkruarit është art i cili duhet të gatuhet me urtësi, dituri, largpamësi dhe humanizëm, mos të ndodh të jep kundërefektin e asaj që synohet.

Thuhet se, shkrimtari duhet të dijë të mbaj pendën në hollësi sikur luftëtari në fushë betejë shpatën me rreptësi.



Shkrimi si kujtese e kohës;

Thuhet se, fjalët fluturojnë e shkrimet mbesin!
Të shkruarit është dëshmitari më i sigurt në kujtesën e kohës, shkrimi na përkujton edhe atëherë kur koha na harron.

Investimi në shkencën e shkruar është njëra ndër tri format e "kontos" së hapur për në llogarinë e amshimit.

Të shkruajmë ose të lexojmë atë që është shkruar kjo është rruga më e sigurt për të kuptuar misionin tonë në këtë botë, dhe për të arsyetuar këto dhunti të cilat na u dhanë nga Krijuesi Absolut.

 

                                                                        

 

                                                                         

 

03.05.2008.islamgjakova.net