Munir ef.Salkurti

Të gjitha falënderimet i dedikohen All-llahut të botërave, Krijonjësit dhe Edukonjësit të njerëzisë, Krijonjësit dhe Edukonjësit të gjithçkaje që pa ndihmën e Tij dhe frymën që marrim nuk dihet a e nxjerrim, përshëndetjet më të mira janë për më të dashurin e All-llahut xh.sh., atij që përmbushi mesazhet hyjnore në Tokë, për më të dashurin e njerëzimit, profetin Muhammed, paqja dhe mëshira e Zotit qoftë mbi të, bekimet qofshin për familjen e tij të cilët Zoti i pastroj, për pasuesit e tij, për ata që kanë punuar me sinqeritet dhe pastërti dhe po punojnë po me sinqeritet e pastërti për hir të fjalës së All-llahut xh.sh. dhe do të punojnë me sinqeritet deri në Ditën e Kiametit, u dhëntë Zoti ndihmë për ta përhapur dritën e All-llahut të cilën Zoti do e përmbush duam ne apo nuk duam, do dikush apo nuk do dikush.

Atëherë, All-llahu i madhëruar në Kur'anin e shenjtë na e ka pasqyruar vetveten tonë, na e ka përshkruar shumë bukur me fjalët, "fe el hemeha fuxhuraha ue takvaha", njeriu në natyrë i posedon të dy krahët, të dyja drejtimet, të dyja cilësitë dhe atributet, po kush janë ato? - të mirën dhe të keqen! Takva do me thënë i përkushtuar dhe i devotshëm ndaj Zotit, por ndërkohë dhe "fuxhur" - shthurje, shthurja e moraleve e të folurit, e të shikuarit dhe të dëgjuarit janë në vetveten tonë, sot nuk është momenti për t'i trajtuar të dyja së bashku por ja që janë të dyja së bashku. Dhe të dyja janë në një luftë të vazhdueshme me njëra tjetrën deri sa secila ta bëjë për vete këtë person. Pra e mira kërkon që ta ndihmojë dhe ta udhëzojë në të mirë, e keqja në krah të kundërt të saj që e cila, na ruajt Zoti, sepse qëllimi kryesor i çdo besimtari, nuk është të bëhet i mirë me dikë në këtë botë por e mira e të mirave që çdo besimtarë është të bëhet më Zotin e botërave, me atë që e krijojë sepse Zoti na urdhëron: "….nuk jeni krijuar për tjetër vetëm se për adhurim", gjë për të cilën kërkon falënderim All-llahu xh.sh. Se aq sa të mira të jep dikush aq kërkohet edhe falënderimi atëherë na del për detyrë që ta falënderojmë në mënyrë të vazhdueshme All- llahun e botërave. Por vijojnë këto ajete kur'anore duke na e përshkruar Zoti, të shpëtuar, kush janë? - "kad eflehamen zekeha"- të shpëtuar janë ata persona të cilët pastrojnë vetveten, sipas disa komentatorëve, dikush trajton që ky verset kur'anor është për zeqatin, por kuptimi i mirëfilltë i këtij verseti kur'anor është pikërisht kush? - është të pastrojmë vetveten. Por nga çfarë të pastrojnë besimtarët? Edhe ta dimë mirë një fjalë e thënë në këtë mimber të nderuar, që njeri i aftë, njeri i ndershëm dhe njeri më orator është ai që bindë vetveten. Për Zotin dëshmoj në këtë mimber që këto fjalë ia them vetvetes më pas kush do që ta dëgjojë, se përgjegjësia bie në atë moment kur e lexojmë ose e kuptojmë ose e dëgjojmë e kështu që në radhë të parë unë ia them vetës dhe më pas të gjithë të pranishmëve që kanë ardhë jo për gjë tjetër pos për të fituar kënaqësinë e All-llahut xh.sh.

Atëherë pastrim do me thënë, pastrim nga intrigat nga pabesia, pastrim nga të vështruarit keq, pastrim nga dëshira për ta parë keq vëllanë tënd besimtar i cili i falet Zotit, apo këdo qoftë. Pastrim nga të dëgjuarit pra nga të shikuarit ligësisht nga të ecurit në vepra të lagështa të cilat, këto pra i ditka ajo që e posedon trupi jonë, ndërsa i shpëtuar pra është pikërisht ky njeri. "Ue kad habemen desaha", dhe mos o Zot, i shkatërruar do të ishte ai njeri i cili i përgjigjet këtyre thirrjeve negative të brendshme, se i kemi ne besimtarët. Në rast se ne u përgjigjemi këtyre , për Zotin e vërtetë, Zoti na ruajt, do të ndodhë ajo që na thotë Pejgamberi a.s., ngrihet në mëngjes duke qenë musliman, mos o Zot mbrëmja ta kap në një mohim të vërtetë kategorik.

Në lidhje me këtë prandaj nuk kërkohet që askush ta pastroj vetveten por këtë t’ia kërkojë All-llahut të na pastrojë se Zoti i madhëruar në një hadith kudsi thotë: "O robët e mi, ju gaboni natë e ditë, Unë ua fali të gjitha gabimet". Zoti është faj falës e jo ne, ne të mundohemi me aq sa na ka dhënë Zoti, prandaj kërkoni falje Atij që Ai tua fali. Do me thënë të gjithë gabojmë por mos ja Rabb, gabime të qëllimshme dhe mos o Zot të mbajmë anën e të kundërtës, por duke shpresuar që kjo është e vërtetë – duhet ta flasim, sepse një që nuk e flet të vërtetën Profeti s.a.v.s. e konsideron shejtan i butë dhe prandaj na del për detyrë, kur do që të flisni, thuani të vërtetën, thotë Zoti xh.sh., qoftë edhe kundër vetvetes sepse nesër do të japim llogari një nga një të gjithë pa përjashtim edhe do ta shikojmë në atë peshojë të cilën do të peshohen veprat.

Përsëri në lidhje me këtë nuk kërkohet që askush ta pastrojë vetveten, "inAll-llahe zeki menjesha", Zoti pra i pastron kë të dojë, "ve la tu zeku uen fusekum", na jep Zoti urdhër në Kur’an, në mënyrë urdhërore na drejtohet mos pastroni vetveten – unë jam i xhennetit dhe ti je i xhehenemit, nuk na takojnë ne gjykimet, gjykimi i takon All-llahut xh.sh. All-llahu xh.sh. na parashtroi të vërtetën, dhe e vërteta, kush do që e zbaton, në dashtë Zoti e udhëzon, se të gjitha ajetet përfundojnë me fjalët: le alekum tuflihun, le alekum tetekun, le alekum te dhekerun, mbase ju ta kuptoni, mbase ju t’i frikësoheni, ndoshta ju mund të shpëtoni, por fundi i takon All-llahut dhe jo ne, për njëri tjetrin ta gjykojmë dhe ta pozicionojmë– ti e ke vendin në xhehenem, unë e kam në xhennet. Në asnjë mënyrë nuk mund të ndodhë kjo kurrë te besimtari. Besimtari duhet të njoh vetvetën të cilit Zoti ia ka mësuar të vërtetën, dhe po ndoqëm këtë të vërtetë, sërishmi shpresa është tek All-llahu xh.sh.

Në lidhje me këto që lartëpërmendëm, thotë Profeti Muhammed s.a.v.s.: "i shpëtuar është ai njeri i cili e ka posaçëruar zemrën, sepse thotë All-llahu xh.sh., një zemër ka jo dy, e ka posaçëruar zemrën vetëm për besim në All-llahun xh.sh., jo duke i mbushur me gjëra që e prishin këtë zemër, që na ruajt All-llahu xh.sh., sepse zemra është drejtuesi kryesor i të gjitha gjymtyrëve tjera. Kur sheh syri diçka, menjëherë reagon zemra, kur dëgjon veshi, reagon zemra, pra të gjitha gjymtyrët e trupit janë të lidhura me të, prandaj për t’i shpëtuar kësaj që ka pastruar këtë zemër, pikërisht, më pas e ka bërë të shëndoshë nga të gjitha sëmundjet e brendshme, si urrejtjen ndaj vëllait, smira ndaj tjetrit, dashaligësia për tjetrin sa që, na ruajt Zoti xh.sh., nëse largohemi nga e vërteta, pret dhe je në pritje të vazhdueshme që ta shohësh tjetrin keq edhe të kënaqesh! E, a e do All-llahu xh.sh. këtë? Pra, sigurisht që jo!

Hadithi vijon, kur do që flet, e flet të vërtetën, nefsi i tij, trupi i tij, shpirti i tij, do të jenë më pas të qetë, edhe morali i tij do të jetë i lartë.

Po të vështrojnë besimtarët, të gjitha ajetet kur'anore kanë themele të shëndosha dhe nuk erdhën formal, se po të ishin formale për Zotin e vërtetë, me të gjitha ballafaqimet që ka hasur islami që prej 14 shekujsh me radhë, në mënyrë të vazhdueshme kanë qenë furtuna. Por jo vetëm që i ka ballafaquar, por madje i ka sfiduar, pse? - sepse është e vërtetë hyjnore e All-llahut xh.sh. e askujt tjetër. Edhe All-llahu që e zbriti, Ai është mbrojtësi i tij! Nuk ka dyshim në këtë, dhe pikërisht kërkohet, që kush jemi ne, se me ne dhe pa ne Islami do të ecë përpara dhashtë All-llahu xh.sh. dhe na bëftë ne që të ecim në Islam.

Le t'i hedhim një vështrim namazit: "akimi salate" - thotë Zoti xh.sh. në mënyrë urdhërore - fale namazin - urdhër i prerë, po pse ta falim namazin? - "Inne salate tenha anil fahsherri ivel munker" - namazi të largon nga poshtërsitë dhe ligësitë, ka shkak dhe pasojë. Pra të urdhëron vetëm me qëllim që asnjëherë mos të flasësh keq, mos të veprosh keq, mos të ecësh në të keqe, ky është realiteti i namazit. A do të ishte e saktë që njeriu t’i falë pesë kohët e namazit dhe më pas të shkaktojë probleme të shumta në mesin e vëllezërve muslimanë? "Inne ledhine juhib-bune ente shia…" Ata që kërkojnë të hapet e keqja në mesin e besimtarëve, ata kanë ndëshkim të rreptë në këtë botë dhe në botën tjetër, sepse kërkon të keqen në mesin e besimtarëve që na ruajt All-llahu xh.sh.

Atëherë me një thënie profetike thotë Profeti Muhammed s.a.v.s: janë pesë gjëra që do t’i përshpejtojë All-llahu pikërisht në ndëshkim ndaj tyre, po kush janë ato?

E para: "el bagij" - prishja , prishja në të gjitha aspektet dhe pikërisht ka kuptimin në prishjen e moralit njerëzorë, gjë të cilën sot kemi rastin të shikojmë edhe tek ne.

E dyta: "gadr" - tradhtia, pabesia, ndryshe flasim me njëri tjetrin duke kërkuar për qëllime të larta, e ndryshe veprojmë, atëherë pritet, mos o Zot, ndëshkimi i rreptë në një moment të afërt, po më pas?

E treta: thotë i Dërguari i All-llahut s.a.v.s. "katiatu rahim" - ndërprerja e lidhjeve farefisnore, ndërprenë marrëdhëniet me vëllanë tënd, qoftë të gjakut, qoftë me vëllanë tënd në besim, për gjëra shumë të vogla edhe vendosë që mos t’i flasësh kurrë, vetëm pse ndodhi kjo që ndodhi, po këtë nuk e do All-llahu xh.sh. sa që ky lloj njeriu që ndërpret marrëdhëniet vetëm për hir të interesave të ngushta, qofshin të kësaj bote apo ndonjë posti, e kështu me radhë, atëherë ky futet ndër ato pesë pikat që e përshpejtojnë ndëshkimin e rreptë, na ruajt Zoti xh.sh.

E katëra: "ukuk validejn" - thyerja e zemrës nënës e babës, mosrespekti ndaj tyre, të sjellurit keq ndaj tyre, edhe kjo futet në mesin e pesë të këtyre pikave, dhe si e fundit.

E pesta: "el maru la jushker" - e mira e cila nuk falënderohet. Thotë Isa a.s. kush mbolli të mirën, e keqja nuk se gjen, je hasmi i vetës të keqën në e ushqen, që mos e thëntë Zoti xh.sh. të ushqejmë të keqën, por kurdo që ta kuptojmë të largohemi prej saj, kurdo që ta kuptojmë ta eliminojmë në formën më të mirë që na ka mësuar All-llahu xh.sh. dhe Profeti s.a.v.s., kurdo që ta kuptojmë ta largojmë dhe ta inkurajojmë të mirën dhe jo të ushqejmë të keqen.

Atëherë dua të vlerësojë dhe të përmendi një fjalë arabe ku thotë: "mosmirënjohësi dhe gjarpri janë vëllezër". Muslimani është mirënjohës dhe prandaj kërkon t’i falet Zotit xh.sh. pesë herë në ditë sipas urdhrave të Tij, vetëm për të shprehur mirënjohjen, o Zot çdo të mirë që ma ke dhënë Ti ma ke dhënë dhe çdo të mirë që ua ke dhënë të tjerëve, Ti ua ke dhënë, prandaj na shto o Zot të mirat dhe begatitë dhe mos na poshtëro (lutje e të dërguarit të Zotit).

Kushdo që është përpjekur me sinqeritet Zoti e bekoftë. Bindjuni All-llahut xh.sh., kërkohet t’i bindesh Zotit xh.sh. ka gjëra shumë që nuk i kuptojmë, por vjen një ditë që ato i kuptojmë, p.sh. ky ajet kur'anor nuk më përshtatet, nuk e dua. Islami është një kompleks realitetesh të cilat nuk janë vetëm falje, agjërim, etj., por ka shumë gjëra ku thotë Profeti s.a.v.s: "musliman i vërtetë është ai musliman i cili nuk i bën keq kujt as me dorë e as me gojë. Nuk ka të keqe muslimani nga muslimani kurrë, poqëse e kuptojmë fenë.

Atëherë po kjo është feja e cila na mëson t’i bindemi All-llahut xh.sh., po më pas kujt? - t'i bindemi Resulit të Zotit, atij që Zoti xh.sh. e solli mëshirë për mbarë njerëzimin, atë që All-llahu xh.sh. e ngriti mbi të gjitha krijesat, atij që i thotë Zoti xh.sh., ti ke moralet më të larta njerëzore, sepse e kundërta e saj nuk do të kishte kuptim. Nuk ka fe ai që nuk ka moral dhe nuk ka moral ai që nuk ka fe. Zoti xh.sh. i ka gërshetuar të dyja bashkë dhe nuk a fe ai që nuk ka besë dhe nuk ka besë ai që nuk ka iman, këto janë të lidhura, prandaj lusim All-llahun xh.sh. të na ruaj nga të këqijat e vetvetes sonë, sepse atë që e udhëzon All-llahu xh.sh. nuk ka kush e humb, dhe atë që e humbë All-llahu xh.sh. nuk ka kush e drejton.
Për vete dhe për ju, për mbarë besimtarët kudo që janë, na bëftë All-llahu xh.sh. që të orientohemi drejtë së vërtetës dhe pasi të orientohemi, ta zbatojmë dhe aplikojmë atë, duke shpresuar që Zoti xh.sh. të na ndihmojë dhe të na mundësojë Xhennetin!

Profeti Muhammed s.a.v.s. i drejtohet besimtarëve: "A e dini kush është i kapitulluar, i shkatërruar, i pikëlluar" - sa i përket njeriut të kapitulluar në gjuhën tonë o Resul i Zotit, ne kuptojmë atë njeri që nuk ka as para dhe as pronë të patundshme. "Jo", thotë i Dërguari s.a.v.s., "i kapitulluar është ai njeri që vie me namaz, që falë namaz, me zekat, me sadaka, e me agjërim, por krahas këtyre veprave çfarë ndodhë? - shpif një njeri, përgojon një njeri, vret një njeri me pa të drejtë, e lëndon një njeri pa të drejtë, e cenon një njeri pa të drejtë, po çfarë ndodhë me këtë person? - të gjitha të mirat që ky person i ka bërë i merren dhe i jepen atyre personave që u ka bërë padrejtësi dhe e kundërta, të gjitha të këqijat e atyre personave të cilët ky i ka bërë padrejtësi i merren dhe i jepen këtij personi për të cilin pra e përsërisim, që ka bërë padrejtësi".

Kjo është tamam sikur një njeri i vobektë, tregtarë që ka 1000 € në dyqanin e tij mall, po ka nja 10 000 deri në 15 000 € borxh, e thotë, unë jam tregtar i famshëm, prandaj kërkohet që ne të peshojmë punët tona. Peshoi punët tua para se tu peshohen!

Llogarisni punët tua para se të merreni në llogari, edhe ndërtoni varrin tuaj para se tua ndërtojnë të tjerët d.m.th. përgatituni për varr, përgatituni për Ditën e Gjykimit.

I lutem Zotit të madhëruar që mos të dëshmojmë në të rreme, i lutem Zotit fuqiplotë që të punojmë me të vërtetën, në përhapjen e dritës së Zotit xh.sh., i lutemi All-llahut të botërave të na ketë pranuar këtë ditë Xhumaje, në të cilën të gjithë kanë ardhur jo për tjetër po vetëm për të fituar kënaqësinë e Zotit të mëshirshëm dhe na bëftë All-llahu xh.sh. neve që pasi ta lexojmë ose ta dëgjojmë, ta aplikojmë fjalën e Zotit të madhëruar. Amin !

 

 

Xhamia e Re, Gjakovë

 

 

 

30.12.2007.islamgjakova.net