Në lutje të shpirtit kalon kjo jetë Me sfiden njeri Askund një zemër nuk e gjenë të qetë Vetëm se në sprovë dhe mërzi E etur është kjo botë për mëkate Dhe prap i madh është barku i sajë Ne ecim mbi të koklartë e me naze Ajo na gllabëron me afsh pastaj Por edhe pse në bark na futë Na tretë dheun që borçë ia kemi S'mund ta tretë shpirtin kurrë Që na bënë gjithmonë të jemi Kënaqu zemër e brymosur Në këtë ideal që flladitë Lumturia jote s'paska të sosur Rrugëtimit për në amshim

 

 

 

Rrahman FERIZI

 

18.01.2008.islamgjakova.net