Bora e bardhë shkundet nga tekbiret e Bajramit Skuqet me gjakun e paqes, të Kurbanit Antenat e zemrave afrohen në Urime Jetimët njomin buzët me ushqim të ngrohtë Vizitohen dyer të mbyllura nga harresa e dynjasë Hapen zemratë drejtë valeve të ahiretit Kërkojnë jetimët, skamnoret dhe të vobektit E nuk a kan vështirë t'i gjejnë? Ata flasin me zërat e ngjizur të tyre Thërrasin zemrat e thara Sikur të vie më shpesh Festa e Kurban Bajramit? Pushtetaret ushqejnë qentë e tyre me mish të freskët Dhe hedhin buk bajatë në kontenjier Së bashku me rroba " të vjetra" nga sirtarët Ngopen nga djerësa e punëtorve pa shtëpi, pa plang! Dhe flijnë të qetë, të ngrohtë Sa mjerim kur nuk ka ndjenja për të nevojshmin Sa mjerim kur nuk ka ndërgjegjeje që vret zemratë " Nuk është besimtar ai i cili ngopet E fqinji i tij flinë barkthatë" * O Bajram qofsh i gëzuar Ti po shkon ne ku po mbetemi Jemi jetim, të vobektë, invalid të luftës . Të vetëm Të presim, të na vizitosh ma shpesh ! Të presim me mall *Muhamedi mëshira dhe paqja e Zotit qoft mbi të

 

 

 

Rrahman FERIZI

 

03.01.2008.islamgjakova.net