Shpëtimtar i njerëzimit thirre në të vërtetën Fitorja valon flamurit të paqes Epokat kalojnë Fillimi i mileniumit te tretë Mesazhi i juaj Profet shndritë në zemra Mësues i njerëzisë i gjallë përjetë Zoti Mëshirues të frymëzoi I urtë, bujarë, fisnik ishe Me moral të lartë të forcoi Dashuria njerëzore në zemër të rrinte Vigan fisnik në heshtje në fjalë Besnik sfidave, jetës dhe misionit Të zgjodhi të devotshëm Zoti i Madh Qiri i pashuar, paqe ne mes të terrorit U urdhërove "Mëso dhe studio në Emër të Krijuesit" I mahnitur, trup e shpirte u dridhe Në zemër mbaje friken e turpit Vërtet me mision të madh u stolise Errësirës u bëre fanar Urrejtjes urë paqeje Sakrificave mbinjerëzore sy pishtar Dashuri rrufeshëm zemrave mbolle Dritë e pashuar Hyjnore Zemrave qetë patrazuar Si erë furishëm përhapej prore Skëterrës së turbulluar Epoka të gjata dhe shekuj Dashuria mbillet lulëzon Si lulen nuse që e gjen agimi të çelur Paqja dhe vëllazëria triumfon Njerëzinë mjerimi i kishte mbuluar Djalli i kishte përçarë dhe mposhtur Të dehur njerëzit të hutuar Armiq mes veti të përbetuar Të urryen të përbuzën të luftuan Ti Muhamed thirre në paqe Të mbysin tentuan Por forca Hyjnore të mbronte I ftove njerëzit në vëllazëri në bashkim Të largohen nga humbja dhe mjerimi Ta kthyen me urrejtje me frikësim Ti urtësisë dhe trimërisë ece kah çlirimi Djajtë e zinj i kishin pranguar Hegjemonisë mortore Si bishat në arenë duke luftuar Dyndjeve mizore Ti Profet bujar nuk u zmbrapse As para rrezikut të shpartallimit Rrugës së shenjët thirre liri-paqe Ndeze shkëndijat e para të shpëtimit Kaluan kohë të mynxyrës Besimin dhe lirinë shpirtërore përqafonin Lot të gëzimit rrjedhin fytyrës Mizorinë e kaluar kur kujtonin Si nga rrezet e diellit të ngrohtë Pushonin zemrat nga prangat e hekurta Prej mërisë plotë zjarr e kob Thumbonin djajtë me kthetra Dita-ditës Islami paqe përshkonte Përmasave të gjakimit njerëzor Shkretëtira e dete kaplonte Armiqtë ende mbjellnin terror Ti Muhamed i kalitur misionit Urtësi dhe vëllazëri trumbetoje Edhe armiqtë e përbetuar të përqafonin Më dashuri zemrat i prangoje Zoti Mëshirues të urdhëronte Sfidave dhe rreziqeve të zjarrta T'iu bësh ballë mos të frikoheshe Besimin ta përhapësh si rrezet e arta I uritur me dhimbje i sakrifikuar Misionit të shenjtë jetove Granit i paepur, pa pushuar Shpëtimin e njerëzisë synove Drita Hyjnore syve përftonte Zemrat largonin urrejtjen Paqja Islame i përqafonte Mynxyrave zbardhonte jetën U bëre fuqi besimi, armatë e pamposhtur Duke thirrur në paqe në Emër të Zotit Nuk mbyte pse të refuzuan, s'torturove Drita e këtij besimi ndriçoi globit Këtë rrugë të shtrenjtë njerëzit e hetuan Ky është shpëtimi të mençurit menduan Sakrificën e madhe tek ithtarët shikuan Fenë e Vërtet si lumë e përqafuan Mësues i njerëzisë, shembull i lart ti o Muhamed Frymëzues i dashurisë, zemrave shkrihesh përherë Luftëtar i lirisë, fitues mbi injorancën e padrejtë Pishtarë i drejtësisë rrugës së vërtetë Simbol i lirisë jetove në thirrje-mësim Ty të mësonte Zoti i Gjithësisë Shkolla jote ishte plot frymëzim Sakrificë së bashku me adhurim Besimi kaplonte zemrat si era Shpëtonin nga deti i jetës pa u përmbytur Ndanin të vërtetën nga gënjeshtra Sfidave të kohës kalitur Prijës i urtë dhe bujar Mësues dhe frymëzues i rrallë Sprovave që ju bëre ti ballë Shërbejnë shembull si fanarë Ty Muhamed i dashur nuk mund të përshkruaj Frikohem se nuk them asnjë fjalë Ti qëndron në zemra lartësuar Mëshiruesi të ngriti në këtë shkallë Mbete shembull fisniku I lakmuar edhe nga armiku I respektuar edhe nga laiku I pastudiuar ende për njerëzinë Shekujt kaluan misionin në vende e qove Zoti të lartësoi nga Qielli në Tokë Fjalën e të Madhërishmit e transmetove Dhe erdhi koha ta lësh këtë Botë Udhëzues i Njerëzisë le amanet këto fjalë Ta duam njëri tjetrin si vëllai-vëllanë Të gjithë jemi nga një nënë dhe babë Një Zot Mëshirues dhe një besim të gjallë

 

 

 

Rrahman FERIZI

 

12.01.2008.islamgjakova.net