Jam lindur nė njė familje krishtere, por nuk mund tė them se ishte familje besimtare. Isha i pagėzuar, vizitoja shkollėn javore tė kishės dhe isha pjesmarrės i bashkėsisė sė shenjtė. Kisha njė fėmijėri tė lumtur. Konsideroja se isha i mbrojtur nga tė gjitha tė kėqiat sepse besoj nė zotin, respektivisht nė trininė e shenjtė. Ky realitet i shkėlqyer mė tronditi kur i mbusha 12 vjeē, kur nėna ndaloi vizitat e mia nė meshėn javore.
Zyrtarisht mė njoftoi se mė nuk beson nė trininė e shenjtė dhe unė jam i pjekur pėr tė vendosur rreth besimit tim, nė ēka dhe nė cilin do tė besoj. Ajo mė tha se i kishte pėrmbushur detyrimet e saj ndaj meje, mė kishte mėsuar krishterimin dhe tani unė e kam rradhėn, a do tė vazhdoj vizitat e mia nė kishė apo jo.
Kėto fjalė mė lėnduan dhe mjaft mė dėshpėruan, jo vetėm se isha i dėshpėruar nė nėnėn, por isha i dėshpėruar edhe nė Zotin i cili mė kishte dhėnė kėtė familje, e cila mė kishte mėsuar fenė pėr shkak tė traditave. I ndėrpreva vizitat nė kishė. Isha aq i dėshpėruar nė besim sa qė kur i mbusha 14 vjeē plotėsisht kisha harruar se ekziston Zoti.
U regjistrova nė shkollėn e mesme. Atė kohė mė sė shumti mė nervozonin pyetjet pėr ekzistencėn e Zotit, sepse qė moti kisha ndėrprer besimin nė Zot. Ndonėse gjithnjė jam pyetur se a mundet njeriu tė jetoj aq gjatė e tė mos besoj nė diēka mė tė madhe se ēdo gjė. Fillova tė pyetem ēfarė mund tė jet kuptimi i jetės kur njeriu nuk ka besim.
Unė besoj se Zoti ēdo njėrit i jep ndonjė frymėzim, por njeriu duhet vetėm tė mednoj. E petja veten, ku mund ta gjej Zotin. Kisha njė mik tė shkėlqyeshėm nga Indonezia i cili mė dhuroi njė kopje tė Kur'anit famėlartė. Unė, si njė i ri, isha ende i papjekur qė tė kuptoj bukuritė e Kur'anit. Nė fillim lexoja vetėm ato fjali (ajete) tė cilat i intrpretoja si agresive ndaj muslimanėve. Pa dyshim se isha i verbėr, joobjektiv dhe i marrė.
Kur e arrita moshėn 18 vjeēare vazhdova studimet nė fakultet, dhe atėherė seriozisht mė interesonte besimi i hebrejve. E dėshiroja sepse shpjegonte monoteizmin. Kėtė besim e studiova mė shumė se shtatė vite dhe mbėrita deri tek jesive. Jesive janė shkollat e rabinėve ku studentėt bartin veshje tė zeza tradicionale, kapelė tė zezė dhe mėsojnė me orė tė tėra. Kisha shumė respekt ndaj mėsimeve tė shumta dhe polemikave tė shkėlqyera tė rabinėve. Por, sot e pėrqafova islamin. Pse?
Nė fillim shikoja filma tė ndryshėm iranian tė cilėt nė njėfar mėnyre mė lironin nga kokėfortėsia ime me tė cilėn kisha ndjenja tė kėqija ndaj muslimanėve, tė cilėt i konsideroja si kokėtrashė dhe tė dhunshėm.
Nė njėfar mėnyre kisha kuptuar se feja hebreje tregon mėshirė vetėm ndaj atyre qė i pėrkasin popullit tė tyre, pėrderisa si ndryshim nga ata, islami mėshirėn e shikon tek ēdo njeri, qenje e cila meriton tė jet e respektuar, dhe nuk duhet t'i bėhet ndonjė e keqe derisa jeton nė paqe.
Gjėja e fundit, ndoshta mė kryesorja e cila mė nxiti tė pranoj islamin ishte sura El Bekare. Unė besoj se ēdo njėri i cili me sinqeritet e lexon kėtė sure do tė kuptoj se vetėm Zoti ka mundėsi tė shpall diēka tė ngjashme dhe askush tjetėr.
Duke falėnderuar islamin, jeta ime nė pėrgjithėsi ėshtė ndryshuar. Para islamit, zakonisht flija deri vonė, por sot zgjohem heret, fali namazin e sabahut dhe dita ka njėfar kuptimi. Unė mendoj se islami mė ka dhuruar vetėbesimin dhe respektin, dhe mė bėri njė person bujar, gjė qė mė parė nuk isha. Kėta dy muaj pasi qė u bėra musliman kuptova se islami mė ndryshoi jetėn time, me ēka jam larguar nga gjėrat e kėqia nė emėr tė Zotit dhe me tė vėrtet kjo pėr mua ėshtė njė qetėsi e vėrtetė.
Konvertimi nė islam mė kushtoi me largimin e disa miqėve dhe shqetėsime tė familjes sime pėr disa kohė, por familja ime pranoi vendimin tim dhe jam i lumtur qė miqtė e mi tė ri musliman, prej kohės qė kam kaluar nė islam, janė tė shumtė. Pėrvojėn tė cilėn e kam fituar nė islam dhe qetėsinė tė cilėn e gjeta nė atė kurrė nuk mund ta shpjegoj me fjalė.
islamgjakova.net
