Desha te shkruaj për ty o Pejgamber! Desha ta shpreh me shkrim dashurinë që kam ndaj Teje! Por, sa mundet shkrimi ta përmban këtë dashuri është e pa përshkruar! Përsëri erdhi dita e lindjes tënde që je shkaktarë i daljes sonë nga errësira në dritë, nga injoranca në dituri, nga idhujtaria në besim dhe nga instinkti ne vetëdije.
Po, ti je shkaktarë i këtyre, sa të duan le të bëjnë karikatura por s`mund ta mposhtin Islamin, se vet All-llahu xhel leshanuhu e mbron që është Mbrojtësi më i mirë.
Sa të duan le t`ju ofendojnë, besimtarëve nuk u shtohet asgjë tjetër pos besimit e dashurisë ndaj teje e Islamit, sepse besimtarët e besojnë gajbin që është të besosh të fshehtën e atë e cilëson imani që e beson botën tjetër pa e pa me sy, ty pa të pa, me dhënien e figurës tënde nuk u shtohet atyre diçka tepër përveç dëshpërimit që është sëmundja e zemrës.
Sikur të ishe tash bashkë me ne e të kërkoje leximin e KUR'ANIT nga ne si i kërkove Ibn Mes'udit! JA RASULALL-LLAH! Ti kur i the Abdullah ibn Mesudit të lexoj KUR'AN në ajetin e Nisaë (41) që tregon se do të dëshmosh për ne, në ditën e ringjalljes, e ndale atë nga leximi, e ti ishe duke lotuar... A thua? Ke menduar se duhet të dëshmosh për mëkatet e ummetit tënd, apo gjendjet që kanë pasur. Po, e vërteta është se ti lotove për ne si në të shumtën e rasteve, por ka nga ne ende njerëz që nuk kanë lotuar asnjëherë për ty! E as për gjendjen tënde në TAIF! Që gjaku yt i shtrenjtë rrjedhte si ujë nga gurëzimi i injorantëve e ti thoje; "O ZOT! FALI ATA SEPSE ATA NUK DIJNË", ah sikur të isha sahabije e atëhershme e të isha mjeti mbrojtës i yti e të mos derdhej asnjë pikë gjaku nga trupi yt! Edhe pse në atë vend ke shkuar për të kërkuar strehim u malltretove e përsëri falje për ta kërkove. Sikur të të shihja tërë natën në ëndërr e të më buzëqeshje që është shenjë e pranimit Tënd.
Sikur ta shihja fytyrën tënde që e shndërrit botën me nur-iman, e të më shtohej besimi e të vërtetohej fjala e Aliut radiallahu anhu "Shumë dashuri ka që hynë në zemër me një të pame" A do të na buzëqeshësh në ditën e gjykimit edhe pse ne prindërit tanë ndonjëherë i kemi shikuar me sytë e vrazhdësisë?
Sikur të ishe tani me ne e të mos ekzistonte asnjë përçarje në mes nesh, asnjë grindje, asnjë keqkuptim e asnjë paragjykim i gabuar.
Ti i merr lajmet nga Meleku se ç`po bën ummeti yt, a thua? Vallë, je i kënaqur nga ne?
Në një ditë xhumaje dole në xhami, ke qenë i veshur me një xhybe të zezë me punim të verdhë ne rreth, e ke pëlqyer shumë dhe ke thënë: A e shihni sa bukur një sahab ka thënë: Babai dhe nëna ime qofshin sakrificë për ty o Rasulallah! Ma jep mua. Pse t`ia kërkoj duke e ditur se nuk thuash JO asnjëherë për hir të dashurisë Tende ndaj ummetit. Ti ia ke dhënë. Pastaj ta qepën të njëjtën por nuk u bë nasib veshja!!!
Kur i ke pare fëmijët e Nexharëve i ke pyetur se a me doni? Ata kanë thënë: shumë të duam ja Rasulallah! Atëherë Pejgamberi salallahu alejhi ve selam ka thënë: All llahu xhel leshanuhu është dëshmitarë që edhe unë ju dua.
Tash ka të rinj e të reja që ndoshta s`janë fëmijët e Nexharëve por edhe ato të duan, të duam edhe ne ja Rasulallah!
Nga lotët vërehet se të duan dhe të duam, ZOTI i Lartëmadhëruar është dëshmitarë se edhe ti i do ata dhe neve. Shumë na ka marrë malli! Po ne besojmë se ti gjendesh në vendet që të përmendim, me dëshirë bashkimi sa më shpejt nëqoftëse është hajr.
Të bëhesha Fatimeja që ua ka tërhequr ndyrësirat nga koka jote në Qabe duke qenë në sexhde e ti o Pejgamber të thoje mos qaj bija ime, mos qaj.
Sikur të isha një Husejn - Hasan që i ke mbajtur në prehër.
I vetmi i papërshkruar në moral je! Me një fjale KUR`ANI i gjallë që ecte në tokë!!!
Kjo është vetëm një fjalë për ty sepse sado që të shkruhet për ty nuk mund të përshkruhesh as nga romansierët më të mëdhenj.

 

 

Semra HALILI
(maturante në medresenë e femrave në Tetovë dhe mësuese e gjuhës turke)

 

 

05.03.2008.islamgjakova.net