Shkrime Autoriale
Vëllezër e motra besimtarë!
“Kush dëshiron madhështi (krenari e fuqi), e tërë
madhështia është tek All-lahu. Te Ai shkojnë
fjalët e mira dhe veprat e mira i pranon. “ (Fatir, 10)
Njeriu është qenia më e përsosur e Allahut në tokë. Atë e krijoi Zoti në formën e përsosur, për se i dha intelektin si dëshmi konkrete. Allahu ka thënë:
Mu sikur përhershmëria e përbërë nga sekondat, universi i përbërë nga atomet, bota virtuale e themeluar nga numrat më të thjeshtë, Kur‘ani madhështorë i thurur nga shkronjat dhe e tërë jeta e njeriut e përbërë nga shumë pjesë të komponuara me mjeshtri.
Idetë dhe mendimet e të riut të sotëm muslimanë, vlojnë nga ndjenjat e refuzimit të autoktones si rezultat i dekadencës së umetit Islam në rrafshe të shumta, e në veçanti në atë teknologjik dhe industrial, dhe zhvillimit marramendës të tjerëve në fushat përkatëse.
(punimi është publikuar në revistën Edukata islame, nr. 101)
Te shumica absolute e popujve të vjetër paganë, kremtimi dhe pritja e vitit të Ri nuk ishte asgjë tjetër veç se lavdërim, madhërim, simbol dhe shenjë e adhurimit të ndonjë trupi qiellor, në rastët më të shpeshta të Diellit.
Sipas fjalëve të dijetarit Atijje Sakari, festat (el-a’jad) lidhen për ngjarje të rëndësishme, të cilat kthehen dhe përsëriten (jeudu) në shoqëri, fshat dhe familje.
Hyrje
Në kohë absurditetesh dhe paradoksesh të shumta, të cilat po përjetojmë, nuk është shumë e çuditshme nëse dëgjojmë ose shohim brenda një kohe të shkurtër provokime të llojllojshme që u bëhen ndjenjave dhe bindjeve më të shenjta të myslimanëve anekënd botës ku jetojnë.