Një besimtar i sinqertë por i varfër, me përkushtim ishte duke përmendur emrin e Zotit. Një tregtar, duke parë bindjen dhe sinqeritetin e tij, i prekur thellë, iu afrua të varfrit duke ia lënë një qese me flori dhe i tha: "Jam i sigurt që këto të holla do t'i shfrytëzosh për Allahun e Madhërishëm. Të lutem merri".
"Vetëm një moment, - i tha besimtari i varfër. - A je ti njeri i pasur? Dhe a ke para në shtëpi?"
"Oh, po! Kam më shumë se njëmijë florinj!” - tha me krenari tregtari.
"A dëshiron t’i kesh edhe një mijë?" - e pyeti i varfri.
"Natyrisht! Unë punoj çdo ditë, prej mëngjesit në mbrëmje, për të fituar edhe më shumë".
"Por, a dëshiron të kesh më shumë se 2000 florinj?" e pyeti i varfri.
"Po, si jo! Çdo ditë e lus Allahun që të më japë shumë e shumë të holla".
Kur dëgjoi këtë, i varfri ia ktheu qesen e florinjve tregtarit dhe i tha: "Më vjen keq, nuk mund t'i marr florinjtë e tu. Nuk është në rregull që i pasuri t'i marrë të hollat nga i varfri".
"Çfarë thua?! - bërtiti i mllefosur tregtari. -Ti i pasur, e unë i varfër?!"
"Unë jam i pasur, sepse jam i kënaqur me atë që më ka dhënë Allahu. Ti je i varfër, edhe pse ke të holla, sepse nuk je i kënaqur dhe kërkon nga Allahu që ta rrisë pasurinë tënde".



Prim.dr.med.sc. Ali F.Iljazi