Tregohet se një jomusliman, i njohur për debatet e tij provokuese, kishte vendosur të vizitonte një fshat të banuar nga muslimanë, me qëllimin e vetëm: të sfidonte dijetarët e tyre dhe t'i ngatërronte me pyetje e dilema të stisura.
Por, përpara se të mbërrinte në fshat, ai kaloi pranë një bariu të thjeshtë. Duke e parë të vetmuar dhe me pamje të përulur, mendoi me vete:
"Le të filloj me këtë bari të paditur!" mendoi me ironi i huaji. "Nëse arrij të ngatërroj këtë, më pas do t'u hyjë dijetarëve."
U afrua dhe, duke u prezantuar si musliman, dhe nisi të flasë me një ton bindës:
- Ne si muslimanë e kemi shumë të vështirë të mësojmë përmendësh Kur'anin! Janë 30 xhyze! E ke parasysh sa i gjatë është? Për më tepër, ka shumë ajete që përsëriten! Pse mos t'i fshijmë këto pjesë të përsëritura? Nëse i heqim, Kur'ani bëhet më i shkurtër dhe më i lehtë për t'u mësuar përmendësh!
Bariu e dëgjoi me vëmendje, pa ndërhyrë. I huaji, duke qeshur nën buzë, mendoi se e kishte mashtruar tashmë.
- Fjalët e tua tingëllojnë interesante... - tha bariu me qetësi.
Jomuslimani u entuziazmua, i sigurt se kishte fituar epërsinë.
Por, bariu shtoi me një ton të mençur:
- Kam një pyetje për ty. A nuk ke në trupin tënd gjymtyrë të përsëritura? Dy duar, dy këmbë, dy sy, dy veshë... Pse nuk i heq ato që përsëriten? Do të lehtësohesh nga pesha, do të hash më pak dhe do të jesh më i thjeshtë... Apo jo?
Jomuslimani u shtang. Sytë iu zgurdulluan nga hutia dhe goja iu mbyll pa e kuptuar. I turpëruar, u ngrit menjëherë dhe u largua duke thënë me zë të lartë:
- Ma mbylli gojën bariu i tyre!
Me fytyrë të nxirë nga turpi u largua dhe nuk u kthye më as për të parë pas.

Mos mendo se dije është të kesh shumë fjalë, kujto se mençuria shpesh qëndron në heshtjen dhe zemrën e pastër të njerëzve të thjeshtë. Mos e nënvlerëso askënd, se ndoshta ai që duket i zakonshëm, mban në vete një dritë që s'të verbohet dot me fjalë, por ndriçon me urtësi.