„Ne e zbritëm atë (Kur'anin) në natën e Kadrit.
E ku e di ti se ç'është nata e Kadrit?
Nata e Kadrit është më e rëndësishme se një
mijë muaj!Me lejen e Zotit të tyre në (atë natë)
zbresin engjëjt dhe shpirti (Xhibrili) për secilën
çështje. Ajo (që përcakton Zoti) është paqe deri
në agim të mëngjesit.” (El-Kadr: 1-5)

Ramazani dhe agjërimi në antropologjinë kulturore të muslimanëve është i bartur me qëndrimin mburrës, që në një mënyrë e shpreh insistimin e Krijuesit për vendzënie krenare në mjedisin që e rrethon. Në disa mjedise është prezentuar me koloritin e folklorit si metaforë e mikrokozmosit që populli e përjeton në shpirtin e vet të frymëzuar nga pafundësia. Dikund në qendër të vëmendjes e ka imanencën

Mësimet, mesazhet dhe porositë e kësaj ndodhie janë aq të shumta në numër dhe të rëndësishme në përmbajtje, sa që të bëjnë të kuptosh se nuk bëhet fjalë për një luftë klasike në mes dy palëve të armiqësuara, por bëhet fjalë për një betejë në të cilën u konfrontua njerëzorja me ç’njerëzoren, besimi me idhujtarinë, vlera me jovlerën, morali me degjenerimin, altruizmi me egoizmin, e mira me të keqen…

Abdullah ibni Abbasi thotë: Dëgjova nga i Dërguari i Zotit se Xhenneti nga viti në vit zbukurohet për shkak të ardhjes së muajit të Ramazanit.

Po vijnë ditë që dallohen nga të tjerat dhe nuk janë një apo dy, por plot 30 ditë të njëpasnjëshme, të cilat i pret me shumë mall e shumë gëzim e gjithë bota islame.

Mirë se vjen muaji i madhërishëm i Ramazanit

(Disa këshilla për të gjithë neve)

Sheriati, krahas të drejtës romake dhe anglo-saksone, është e drejta më e njohur në botë.

Hyrje

E vërteta burimore e realitetit dhe e vërteta e krijuar e realitetit