Është tani më e qartë se sistemi shekullar bashkëkohor nuk ka pasur sukses që në mënyrë adekuate t'i kundërvihet përhapjes së adikcionit ose të shërojë ata të cilët tani më janë bërë të varur.

Hyrje

“Mjeku i rëndomtë shëron sëmundjen, mjeku i mirë preveron sëmundjen, ndërsa mjeku më i mirë vendos baraspeshën në mes njeriut dhe Universit, si dhe harmoninë shpirtërore”

Shkeputje nga jeteshkrimi me titull "KUJTIME", botuar ne SHB "LOGOS-A", SHkup, 2009.

S'ka dyshim se vetëm Allahu e di kur do të ndodhë kijameti, Ai e lëshon shiun, Ai e di se ç'ka në mitra (të nënave), nuk e di kush pos Tij se çka do t'i ndodhë (çka do të punojë) nesër, dhe askush nuk e di, pos Tij se në ç'vend (ose kohë) do të vdesë. Allahu është më i dijshmi, më i njohuri". (Llukman, 34)

Në vend të parathënies[1]

Kohëve të fundit me të madhe spekulohet nëpër rrjetet e ndryshme sociale, se fundi i botës sipas kalendarit të qytetërimit Maja do të jetë më 21 dhjetor 2012.

Në Kur’anin famëmadh gjenden sinjalizime, këndvështrime dhe fakte shkencore nga shumë lami që i drejtohen intelektit njerëzor dhe që vërtetojnë se Ai është shpallje prej Allahut të lartësuar, mrekulli për të gjitha kohërat dhe brezat që të ngritë besimin e besimtarit dhe t’i tërhequr vërejtjen jobesimtarit mbi saktësinë e këtij libri fisnik, siç bën aluzion verseti Kur’anor:

Para dy vitesh isha i ftuar në një tribunë fetare në xhaminë e Cyrihut, ku përpos meje kishte edhe bashkëbisedues të tjerë të cilët i çmoj, me ç‘rast temë e diskutimit ishte „Ndikimi i hallallit dhe haramit në jetën e besimtarit”, temë e cila vërtet kërkonte analizë të thuktë e shumëdimensionale.

Lidhja e njeriut me atdheun dhe vendin e tij është një çështje e rrënjosur thellë në shpirt. Atdheu është vendlindja, është vendi i jetës, vendi i adhurimit, vendi i pasurisë dhe mallit, vendi i krenarisë; aty jeton, aty Allahun e adhuron, prej të mirave të tij jeton, nga uji i Tij etjen e shuan, vatani, me një fjalë, është dhunti e Allahut për individin dhe shoqërinë([1]).