Haxhi është kushti i pestë i fesë islame, ashtu si e ka paraqitur edhe i Dërguari i Allahut s.a.v.s. në një hadith të tij, shtyllë e Islamit. I Dërguari i Allahut s.a.v.s. ka thënë:

Përderisa i brengosur përcillja lajmet nga bota islame dhe mendoja për fatkeqësitë që na kanë kapluar, më drejtohet një zë nga nefsi im:

Liria është fjala më e dashur për njeriun, dhe historikisht, njeriu ka bërë sakrifica të mëdha dhe ka paguar çmim të lartë për lirinë.

Është e njohur në mesin e popullatës muslimane, dhe përdoret në fjalorin e tyre të përditshëm se, ka muslimanë sezonalë, gjegjësisht të atillë që e presin vetëm Ramazanin për të vajtur në xhami dhe për t’i kryer adhurimet, me shpresë se në këtë muaj të bekuar e të veçuar, do të arkëtojnë shumë sevape dhe të mira, dhe kjo do të jetë një rezervë e mjaftueshme, për të ngelur më pas jo shumë afër adhurimeve, dhe për mos t’u shkëputur krejtësisht nga Islami.

Zoti është një i pa fillim dhe i pa mbarim, Krijues i kësaj gjithësie,Krijues i çdo gjëje, krijues edhe i vet njeriut të cilit i takoi përgjegjësia dhe mëkëmbësia mbi sipërfaqen e tokës.

Hegjemonia e injorancës, dhe territ mbi arsyen dhe dritën, duhej zhvendosur nga jeta e njeriut, ndërkaq vendin e saj duhej zënë arsyeja e shëndoshë e orientuar nga mesazhi i Krijuesit të njeriut dhe mendjes.

Sipas të dhënave të KB Rohingja muslimanët e Mijanmarit (Burmës) janë pakica kombëtare më e rrezikuar në botë. Ata po vriten nga aparati shtetëror, të ndihmuar fortë nga feja budiste. Nuk dihet numri i të vrarëve, meqë shteti nuk lejon depërtimin e mediave botërore dhe organizatave joqeveritare.

Ndër karakteristikat e muajit të bekuar të Ramazanit është se ai përbëhet prej shumë momenteve margaritarë që kanë mundësi ti shijojnë vetëm ata që i pranojnë, identifikojnë e meditojnë rreth tyre, e nuk hezitojnë të abstenojnë.

Është vërtetuar shkencërisht se fëmijët të cilët japin për bamirësi bëhen më të dashur kundrejt bashkëmoshatarëve të tyre, ndërkaq kur të bëhen të rritur marrin më shumë përgjegjësi! Cili prind nuk do e dëshironte një fëmijë që është i shoqërueshëm e i dashur në shoqëri; cili prind nuk do kishte dëshirë që fëmiju i tij të jetë bartës procesesh në shoqëri?!

Koha në të cilën jetojmë me plotë të drejtë do të mund të cilësohet periudhë e luftës së njeriut për ta gjet vetveten dhe për ta mbajtur në jetë origjinalitetin e vet, ngase mjetet e komunikimit bashkëkohor sa kanë anë pozitive, aq ndikojnë edhe negativisht duke u mundësuar elementeve djallëzore destruktive njerëzore që ta ushtrojnë ndikimin dhe influencën e vet mbi njerëzit dhe shoqëritë, ashtu që do të formojnë nga propagandat e tepërta dhe të vazhdueshme qenie njerëzore që nuk e njeh veten, e ka humbur identitetin dhe vrapon pas modës së tjetrit pa diskutuar fare për konstruktivitetin apo jo konstruktivitetin e asaj që e imiton.