Në njërën nga faqet e veprës së jashtëzakonshme të Anatole Fransës “Në gurin e bardhë’ njëri nga historianët e pyet madam Dovazien “Cila ësh dita më fatkeqe për historinë e Francës? Nuk është përgjigjur. As nuk ka ditur cila është ajo ditë. Atëherë asaj ai i ka thënë: Ajo ka qenë në vitin 732 në të cilin ka ndodhur lufta në Poatjea, viti kur kultura arabe u tërhoq para barbarizmit francez”.

Një vend të merituar në lëvizjen tonë kombëtare të shek.XX, e sidomos të periudhës ndërmjet Dy Luftërave Botërore, më parë dhe më pastaj e deri në ditët e sotme, zënë edhe shumë personalitete dhe figura të shquara fetare patriotike e kombëtare të ulemasë shqiptare, të cilët dhanë një kontribut të çmuar si në fushën e kulturës islame, ashtu edhe në fushën e gjuhës dhe arsimit shqip si dhe morën pjesë aktive në Lëvizjen Kombëtare për çlirimin dhe bashkimin e trojeve etnike shqiptare.

Kështjella e Beogradit ka qenë më e rëndësishmja prej vitit 1521 kur Sulltan Sylejmani 'Ligjvënësi' pushtoi Beogradin dhe ngriti shumë xhamia, teqe, mesxhide dhe ndërtime tjera për nevoja ushtarake, shtetërore e sociale dhe mundësoi përqendrimin e mijëra muslimanëve të cilët e kishin popullzuar qytetin i cili ishte i urbanizuar me arkitekturë osmane.

Agron Tufa

Shumë njerëz sot do të habiteshin, por ja që kjo gjë është një fakt. Në periudhën e parë të Shtetit Indipendent Shqiptar 1920-1939 Tiranën e kanë drejtuar jo pak, por tre hoxhallarë të shquar si kryebashkiakë.

Ismail Raxhepi e Sadik Mehmeti

Ismail Raxhepi e Sadik Mehmeti

Ecja nëpër kohë e Çarshisë së madhe

Shpërthimi i Luftës Ballkanike, në tetor të 1912, krijoi për shqiptarët një situatë të vështirë.

“Ne nuk kemi dërguar asnjë pejgamber, që ai, për t’ia shpje­gu­ar të mos ketë folur me gjuhën e popullit të vet.” (El-Kur’an, Ibra­him: 4)