Aishja , r.a., ka treguar se kur dikush sëmurej në familjen e të Dërguarit të All-llahut , s.a.v.s., ai e vinte të ziejë një tenxhere me supë elbi deri kur i sëmuri të provonte njërën nga të dy përfundimet: shërimin ose vdekjen, dhe kërkonte nga ai që ta hante. Ai e kishte zakon të thoshte edhe këtë: “Ushqejeni me supë elbi njeriun tuaj të sëmur, sepse ajo e ringjallë dhe e freskon zemrën e tij, çliron nga streset, mërzitja dhe shqetësimet, si dhe pastron lukthin sikurse njeriu që e pastron fytyrën nga papastërtitë”.(1)

Vaji i ullirit (zejt, zejtun)

Në librin e vet Mjekësia e Pejgamberit, Ebu-Na’imi ka shënuar një hadith, ku thuhet se fruti i jujubit ka qenë gjëja e parë që e ka ngrënë Ademi a.s. kur ka rënë në Tokë.

Enesi, r.a., ka treguar që i Dërguari i All-llahut , s.a.v.s., ka thënë: "Disa prej trajtimeve më të mira gjenden në prerjen sipërfaqësore të lëkurës në kupëzore dhe në rrënjën e kistit". (1)

Por, Ibn-Mevhabi ka thënë se Ummu Seleme i ka treguar flokët e të Dërguarit të All-llahut , s.a.v.s., të kuq nga kënaja, por jo të kaltër të errët nga ngjyerja me çivit. Në kapitullin vijues me po këtë tematikë, s

Kajsia është e nxehtë në shkallë të parë. Kajsia më e mirë është kajsia mekase, e cila është pemë e bekuar dhe e sigurt.

Të gjitha hadithet që i janë veshur të Dërguarit të All-llahut , s.a.v.s., lidhur me thjerrzën janë të sajuar nga bujqit dhe tregtarët, duke përfshirë(1) hadithin apokrif, që e ka cituar imam Bejheki, ku thuhet se “thjerrëzat e zbusin zemrën, e bëjnë syrin të vajtueshëm, sjellin lotët në sy, e heqin krenarinë”, dhe se janë “ushqim për të sinqertët”.(2)

Abdullah bin Xheferi , r.a., ka treguar që i Dërguari i All-llahut, s.a.v.s., e kishte zakon të hante hurma të freskëta dhe të pjekura me kastravecë. (1)

Hurmat e thata(1) (arab. tamr)

Ibn Abbasi , r.a., ka treguar që Aishja , r.a., ka thënë: “I Dërguari i All-llahut , s.a.v.s., ka pasur dëshirë (të hajë) bukë të njomur në supë mishi”.(1)