Rrushi i tryezës; rrushi i verës

Jeta shoqërore gjatë muajit të Ramazanit është veçanërisht aktive: besimtarët presin miq ose priten nga të afërm, miq e të njohur.
Ndërkohë, këto vizita janë të përqendruara kryesisht përgjatë kohës së vaktit që ndërpret agjërimin, i cili është një vakt mjaft i bollshëm dhe festiv, ku shërbehen ushqimet më të mira.

Me zhvillimin dhe zgjerimin gjithnjë e më të madh të medicinës bashkëkohore paraqiten edhe njohuri të reja për agjërimin, për të cilin qysh tani ka të dhëna jo vetëm për qëllueshmërinë e tij, por edhe për efektshmëri mjekimi.

Agjërimi gjatë një muaji ndikon në tretjen e dhjamërave të depozituara gjatë njëmbëdhjetë muajve dhe ndihmon në rënien nga pesha.

Këshillat e nutricistit Agron Rexhepi për agjëruesit

Talha bin Ubejdullah , r.a., ka thënë: "Njëherë kur shkova tek i Dërguari i All-llahut , s.a.v.s., e gjeta duke mbajtur një ftua në dorë, të cilin ma ofroi duke më thënë: 'Merre këtë, o Talha, dhe haje, sepse ky është mjet për forcim, i cili përqëndron fuqinë e zemrës". (1)

Esma bint ‘Umejs ka treguar se i Dërguari i All-llahut , s.a.v.s. në përgjigjen që ia kishte dhënë ajo, kishte thënë: “Çka përdor si mjet për pastrimin e zorrëve (purgativ)?” Ajo ishte përgjigjur: “Unë e përdor euforbinë si purgativ dhe laksativ (mjet për zhbollkim)”. Ai i kishte thënë: “Kjo është tejet e nxehtë dhe e fortë. Unë për vete i përdor farat e çdo bime të familjes të karminativëve (lat. Cassia)”.(1)

Pulikthi i kopshtit; gjuhëza - purqaku Lepidium sativum, Nasturtium

Shëndetit të lëkurës i përshtatet gjendja e mirë e tërë organizmit, mungesa e stresit, ushqimi i rregullt, me shumë vitamina dhe minerale dhe përkujdesi i rregullt.

A llahu i lartësuar thotë: “Zoti yt i dha instikt bletës: Ndërto shtëpi nëpër male (kodra), nëpër pemë (drunj) dhe nëpër kulmet që ata (njerëzit) ndërtojnë. Pastaj ha nga të gjitha llojet e frutave e më pas ndiq rrugët e nënshtruara (mësuara) të Zotit tënd. Nga barqet e tyre (të bletëve) del një lëng (pije) me ngjyra të ndryshme. Në të ka shërim për mbarë njerëzinë. Me të vërtetë në të ka argument për një popull që mendon thellë.” (Nahl, 68-69)