Ishin dy vëllezër të cilëve babai u la trashëgimi një arë të madhe. Pasi i ati ndërroi jetë, ai e la me amanet që ara të ndahet përgjysmë midis tyre

Hiba Ammar shkruan: Kur babai im i propozoi martesë nënës sime, si dhuratë të kurorës (mehr) vendosi t’ia dhuroj suren Ali Imran, të cilën e kishte mësuar përmendësh.

Përshtati: Prim.dr.med.sc. Ali F. Iljazi

Njëherë e një kohë, një zog i çuditshëm jetonte në një pemë të madhe pranë brigjeve të një lumi. Zogu ishte i çuditshëm sepse kishte dy koka, por vetëm një stomak.

Një burrë i moshuar rreth të tetëdhjetave insistonte ta shoqëronte përdore gruan e tij, kudo që shkonte.

Kulthum ibni Egar (Zoti e mëshiroftë) ka qenë një komandant tepër i suksesshëm në ushtrinë e kalifit Abdulmelik ibn Mer'uan (Zoti e mëshiroftë), njëkohësisht dhe një njeri shumë i mençur. Rivali i tij ishte Haxhaxh ibn Jusuf Eth-thekafi (Zoti e mëshiroftë), i cili kishte një urrejtje të madhe për të.

Njëherë e një kohë, një njeri duke ecur përgjatë bregut të detit, nga larg pa dikë se si përkulej, merrte diçka nga toka dhe e hidhte në det ...

Shumë vjet më parë jetonte një mbret i vrazhdë, tiran, i quajtur Virat Singh, i cili sundonte në qytetin Vijay Nagar.

Një piktor e këshilloi nxënësin e tij që pikturën e fundit ta vendos në një shesh ku kalojnë shumë njerëz, dhe pranë saj të vendos një laps të kuq me mbishkrim:

Dikur Gjyshi më pati treguar historinë e katër burrave që kaluan Al-Rub Al-Khalin (shkretëtirë në dunat e gadishullit arabik) të cilët pasi u mbaruan ushqimet, i kaploi një etje e madhe, megjithatë preferuan më mirë të vazhdonin, sesa të dorëzohen.