Hapësira normative dhe juridike që përcaktonte dhe organizonte jetën tregtare në shoqërinë osmane, nuk ishte e ngushtë, e vjetruar dhe refuzuese, po ishte gjithëpërfshirëse, pragmatike dhe balancuese e si pikëtakim konceptual kishte traditën dhe mirëqenien

Me përpjekjet për një Shqipëri të pavarur, së bashku me intensifikimin e punëve me veprimtarë të tjerë të Lëvizjes Kombëtare Shqiptare, ishin intensifikuar edhe veprimet në radhët e udhëheqësve fetarë shqiptarë. Ndonëse ideologjia kombëtare në radhët e udhëheqësve fetarë muslimanë pothuajse ishte shpërfaqur nga Lidhja Shqiptare e Prizrenit më 1878, nga Lidhja e Pejës, e duke vazhduar me ngjarjet më pas, që do të kulmonin me shpalljen e pavarësisë së Shqipërisë

Peqini radhitet ndër qytetet më të vjetër të Shqipërisë si Durrësi, Kruja, Shkodra e Berati.

Emri i vjetër, Jethrib… Yethribi, pasi u nderua me hixhret, më vonë mori emrin Medinetu Muneuere që ka kuptimin: Qyteti i ndriçuar me dritën e Allahut dhe të Islamit… më vonë, kur Pejgamberi u vendos në të, mori emrin Medinetu Nebi që ka kuptimin: Qyteti i Pejgamberit…

Vitet njëzetë të shekullit XX, në vendin tonë, ishin vitet e luftës për demokraci e përparim shoqëror. Në këto vite ekzistonte një atmosferë me ndjenjë të theksuar kombëtare, e cila ishte pasqyruar në shumë drejtime.

Paralelisht me konsolidimin e Shtetit të ri Shqiptar, gjatë çerekut të parë të shek. XX, po konsolidoheshin dhe institucionet fetare islame, të cilat vet-administroheshin tashmë prej disa vitesh (që nga 1912/13).

Përpjekjet e klerit mysliman të Pukës për Lirinë dhe Pavarësinë e Atdheut janë të njohura qofte përmes kujtesës historike, qoftë përmes disa burimeve arkivore të rëndësishme. Këto përpjekje janë më të dukshme dhe të drejtuara që nga Lidhja Shqiptare e Prizrenit e në vazhdim.

Mimar Sinani (1490 – 1588)

“Sikur dituria të mos kishte meritë tjetër, përveç faktit që i bën injorantët që të ndjejnë frikë dhe respekt ndaj teje dhe i bën dijetarët të të duan dhe nderojnë, kjo do të ishte arsyeja më se e mjaftueshme për kërkimin e saj, pa përmendur këtu gjithë të mirat e tjera të saj në këtë jetë dhe në tjetrën.”[1]

Hyrje