Histori

Ideja për mbledhjen e Kongresit I të Myslimanëve të Shqipërisë

Intelektualët shqiptarë islamë – hoxhallarët, janë të njohur për kontributin e tyre shkencor, por edhe historik në vende të ndryshme të botës. Ata ishin të inkuadruar denjësishtë edhe në çështjen kombëtare shqiptare në etapa të ndryshme të historisë. Që nga periudha e hershme e Rilindjes, përmes alfabetit, arsimimit e ngritjes së vetëdijes kombëtare e deri tek zhvillimet e fundit, pjesëmarrja e tyre ishte e dukshme në shumë sfera.

Këtë vit UNESCO e shpalli viti i Piri Reisit, për nder të 500 vjetorit të hartës së parë të botës, të sajuar nga ai.

nga Edmond SHARKA

Në historinë tonë kombëtare ekzistojnë shumë prej figurave fetare që dhanë kontributin e rrallë, por që historianët e studiuesit shpesh janë të prirur t’i mohojnë apo së paku t’u fshehin titullin fetar, me pretendimin e ruajtjes së imazhit kombëtar laik. Pavarësisht nga përkatësia fetare, ata ditën të rreshtoheshin e të pozicionoheshin si duhet nëpër kohë e ngjarje historike.

Xhamia e Vjetër e Tiranës (Xhamia e Sulejman Pashës)

dhe grabitqarët e huaj për supremacion fetar e politik

Dr. Fahrush Rexhepi

Ashtu si dhe në numrin e kaluar, në të cilën folëm mbi Shtypin Islam Shqiptar brenda Republikës së Shqipërisë, kemi përmenduar vetëm revistat apo gazetat të cilat ishin të mirëfillta fetare, apo trajtonin problematika të ndryshme të jetës në aspektin fetar shkencor etj., dhe jo shtypin që mund të botohej nga myslimanë, por që nuk ishte fetare, si p.sh gazeta Dajti, apo shtypin që nuk ishte fetar e trajtonte çështje fetare apo lajme të ndryshme mbi jetesën apo veprimtarinë e myslimanëve, pasi të tilla janë pothuaj të gjitha gazetat e kohës, po në këtë mënyrë do trajtojmë shtypin fetar në diasporë, pra jashtë kufirit të Republikës së Shqipërisë.

Seda i Milet, 1913 – 1914, Shkodër.
Udha e s’Vërtetës, Tetor – Dhjetor 1923, Shkodër.
Zani i Naltë, Tetor 1923 – Prill 1939, Tiranë.
Kultura Islame, Shtator 1939-Shkurt 1946, Tiranë.

Flet: Esat ef.Rexha, sekretar i Këshillit të Bashkësisë Islame në Gjakovë

Me shpalljen e pavarësisë së Shqipërisë më 28 nëntor 1912 dhe me themelimin e shtetit të pavarur shqiptar çështjes së zhvillimit të arsimit iu kushtua rëndësi kryesore.

Shkruan: Mr.sc. Besim MUHADRI

Sulltan Sylejman Kanuni e mbron veten dhe thote: 'Une jam ky'. Apo " Une nuk jam ai njeri qe paraqitet ne serial".

Në njërën nga faqet e veprës së jashtëzakonshme të Anatole Fransës “Në gurin e bardhë’ njëri nga historianët e pyet madam Dovazien “Cila ësh dita më fatkeqe për historinë e Francës? Nuk është përgjigjur. As nuk ka ditur cila është ajo ditë. Atëherë asaj ai i ka thënë: Ajo ka qenë në vitin 732 në të cilin ka ndodhur lufta në Poatjea, viti kur kultura arabe u tërhoq para barbarizmit francez”.

Një vend të merituar në lëvizjen tonë kombëtare të shek.XX, e sidomos të periudhës ndërmjet Dy Luftërave Botërore, më parë dhe më pastaj e deri në ditët e sotme, zënë edhe shumë personalitete dhe figura të shquara fetare patriotike e kombëtare të ulemasë shqiptare, të cilët dhanë një kontribut të çmuar si në fushën e kulturës islame, ashtu edhe në fushën e gjuhës dhe arsimit shqip si dhe morën pjesë aktive në Lëvizjen Kombëtare për çlirimin dhe bashkimin e trojeve etnike shqiptare.

Kështjella e Beogradit ka qenë më e rëndësishmja prej vitit 1521 kur Sulltan Sylejmani 'Ligjvënësi' pushtoi Beogradin dhe ngriti shumë xhamia, teqe, mesxhide dhe ndërtime tjera për nevoja ushtarake, shtetërore e sociale dhe mundësoi përqendrimin e mijëra muslimanëve të cilët e kishin popullzuar qytetin i cili ishte i urbanizuar me arkitekturë osmane.

Shumë njerëz sot do të habiteshin, por ja që kjo gjë është një fakt. Në periudhën e parë të Shtetit Indipendent Shqiptar 1920-1939 Tiranën e kanë drejtuar jo pak, por tre hoxhallarë të shquar si kryebashkiakë.

Video

APEL PËR NDIHMË për familjen 6 anëtarëshe nga Demjani, Gjakovë

Na ndiqni

Lexoni lajmet më të fundit nga rrjetet tona sociale!