Tregime

Një ditë, gomari i fshatarit ra në një pus të shterur.

Kulthum ibni Egar (Zoti e mëshiroftë) ka qenë një komandant tepër i suksesshëm në ushtrinë e kalifit Abdulmelik ibn Mer'uan (Zoti e mëshiroftë), njëkohësisht dhe një njeri shumë i mençur. Rivali i tij ishte Haxhaxh ibn Jusuf Eth-thekafi (Zoti e mëshiroftë), i cili kishte një urrejtje të madhe për të.

Një mik imi i mirë më tregoi:

Ky është një tregim i cili më së miri dëshmon për respektin ndaj veprës, karakterit dhe emrit të Muhammedit, a.s. që e kishin muslimanët e më hershëm.

Tregohet për një të ri që sapo ishte diplomuar dhe ëndrra e tij ishte që të punësohet në një kompani të madhe në profilin e tij. Ai bëri gati gjithë dokumentet e nevojshëm dhe e dërgoi në një kompani të madhe e cila ksihte shpallur konkurs për pranimin e punonjësve të rinj.

Një burrë goditi gruan e tij dhe ajo ndërsa qante tha: Unë do të shkoj të ankohem për ty!

Një vajzë punonte në një fabrikë të madhe mishi. Një ditë, kur e përfundoi ndërrimin e saj, shkoi në frigorifer të vërtetojë diç dhe në moment të pakujdesisë dyert e frigoriferit u mbyllën dhe ajo mbeti e robëruar.

Tregohet për një plakë të mirë e lavdëronte njërin nga djemtë e vet shumë. Ajo ishte e kënaqur dhe e lumtur sa herë që ai e vizitonte ose bisedonte me të.

Ky rrëfim vjen nga nga koha e Musait a.s. Tregohet se një grua erdhi tek Musai a.s duke u penduar dhe i tha: “Kam bërë zina dhe mbeta shtatzënë, ndërsa kur fëmija lindi e vrava”.

Pas një lindje të dhimbshme, nëna u zgjua nga gjumi dhe menjëherë i kërkoi infermieres të shihte djalin e saj të cilin e priti për muaj të gjatë.

Nuk e di sa mund të më besoni, por nuk dua që të qëndrojë e fshehtë, prandaj vendosa ta ndaj me ju këtë ngjarje.

Dy shërbëtorë (robër) të Hatib ibn Belta’ta e vodhën devenë e një njeriu nga fisi Muzejn, e therën dhe e hëngrën.

Një motër muslimane rrëfen:

Në një shkollë ..

Njerëzit vazhdimisht shkonin tek njeriu i urtë dhe secilën herë ankoheshin për problemet e njëjta.

Një avokat i ri e rregulloi shumë bukur zyrën e tij. Si kurorë e gjithave, vendosi një telefon tejet luksoz për t’u dukur i rafinuar, kurajoz dhe i rëndësishëm.

Në një ditë prej ditësh luani i uritur i tha dhelprës: Më sill ushqim ose të hangra ty.

Një bartës uji kishte një gomar, i cili nga barra e rëndë dhe mundi ishte kërrusur. Shpina për shkak të barrës në njëqind vende i ishte rrjepur.

Vogëlushja tetëvjeçare, hyri me nxitim në dhomën e saj të gjumit, nxori kutinë ku mbante kursimet e saj dhe i derdhi përdhe.

Kadiu i shquar Ebu Jusufi 182h (Zoti e mëshiroftë!) është shquar për mençurinë, drejtësinë, vigjilencën dhe guximin e tij prej dijetari.